"Wszystkie mosty, które między nami rozwiesiła noc, kruszą się jak szkło w świetle dnia. I coraz dalszy jesteś mi i znów nie znam Cię, więc kim był ten człowiek, z którym dzieliłam swój sen?

A w mojej głowie wojna, wieczna wojna myśli niespokojnych...

Między ziemią a niebem szukamy się, wciąż dalecy od siebie jak gwiazdy dwie.

Kochany, mów mi częściej o miłości, bo chcę wierzyć że jest. A z dnia na dzien czasu coraz mniej, by wymienić między sobą oplatki serc.

Między ziemią a niebem szukamy się, wciąż dalecy od siebie jak gwiazdy dwie.

Mosty kruszą sie, kruszą sie w świetle dnia..

Między ziemią a niebem szukamy się, wciąż dalecy od siebie jak gwiazdy dwie."

Anita Lipnicka- Mosty